Het zal te meten zijn hoeveel vrouwen er worden uitgegeven in het genre tov mannen. Kwestie van tellen. Een willekeurige blik in mijn boekenkast brengt het aandeel vrouwelijke auteurs (Julian May meegerekend, ook al deed die zich voor als man (meerdere mannelijke pseudoniemen) omdat dat een paar jaar terug betere kansen leek te geven) rond de 25%. Nu zal mijn boekenkast niet representatief zijn, het is maar een steekproef en ik koop recentelijk erg weinig boeken, maar toch.
Ik ben er niet zeker van of vrouwen werden gediscrimineerd. Da's zo'n stelling ook, hè? Hoeveel vrouwen stuurden manuscripten in, hoeveel deden dat onder mannelijk pseudoniem, hoe verhield zich dat tot mannen? Ik heb echt geen idee en betwjfel of daar ooit statistiek over is bijgehouden. Ook betwijfel ik sterk dat er kwaliteitsverschillen zitten tussen mannen en vrouwen. Smaakverschil volgens mij wel. Verschil in interesse. Verschil in beleefwereld.
Wat er wél veranderd is, is inkomen. Vrouwen stopten nog niet zo lang geleden met werken als ze trouwden. Nee; niet allemaal, maar het was een gewoonte. Later werd dat als er kinderen kwamen en tegenwoordig werken vrouwen zowat tijdens de bevalling nog door. Ze beschikken dus over een eigen inkomen en geven dat uit aan iets wat ze graag zien. En blijkbaar hoort daar een bepaalde leesinteresse bij, als we de schappen in de boekwinkels moeten geloven.
Wat de auteurs betreft: Ik denk niet dat de kwaliteit van schrijven van vrouwen anders is geworden. Het was altijd goed of altijd slecht. Of beter gezegd: er zijn goede schrijfsters en slechte en dat was altijd al zo. Op grond van uitsluitend je geslacht een contract krijgen is op zich handig. Ik zeg het maar ronduit, ben niet vies van een beetje seks-appeal. Maar persoonlijk betwijfel ik dat heel erg. Immers: de meeste vrouwen vallen niet op vrouwen. Ze lezen alleen graag boeken die aansluiten bij hun leefwereld. Dat heeft dus niets met seks te maken, eerder met sekse.